Bergamot, kaarsjes, rust! WEIGHT FOR IT! door Jowan Polderdijk

Bergamot

Het is, zoals altijd wanneer ik deze column schrijf, zondagavond. Vanmiddag even lekker in het beetje zon, dat sporadisch voorbij kwam, door het bos gelopen. Het avondeten net achter de kiezen en de rommel ook al weer opgeruimd. De kaarsjes branden, net als de haard. een beetje Bergamot in de brander en mijn zoon zit aan zijn Nederlands huiswerk terwijl ik in het scherm van mijn laptop staar.

Terwijl, zo lijkt, de halve Nederlandse bevolking op Facebook elkaar voor rotte vis uitmaakt omtrent de voetbalwedstrijd (die door Ajax tegen Feyenoord gewonnen werd). Ik kan mij niet anders dan afvragen waar het bij die mensen mis moet zijn gegaan. Een beetje enthousiast zijn over een sport, a’la, maar wat ik daar zo lees is toch echt van het niveau chromosoompje teveel. En dan veelal ook nog door van die markante types die de polsbeweging van een flesje bier aan de lip zetten als hoogste sportieve inspanning hebben. Dan rest mij niet anders dan mijzelf af te moeten vragen waar het ook bij mij mis moet zijn gegaan.

Ik stond vandaag namelijk met m’n neus zo ongeveer tegen de oven aangedrukt. Dit terwijl mijn eerste biologische zuurdesembroodje van eigen hand er vrolijk op los bakte en de woning met de heerlijke geur van vers gebakken brood vulde. Geen tijd noch zin om languit op de bank naar 22 van die overbetaalde karakters te kijken. Die, in alle eerlijkheid, nog geen deuk in een gesmolten pakje boter trappen.

Tja, eerlijk is eerlijk. Als ze er ook maar iets van hadden gekund had er wel een EK of WK in gezeten toch? Enige vergelijking tussen voetbal en brood bakken is dat er na 90 minuten een signaal klinkt die het eind van een verhitte situatie beëindigd. Voor een paar miljoen kijkers betekende dit diepe teleurstelling…Voor weer een paar miljoen anderen uitzinnige euforie….En voor mij betekende het een klein stukje geluksgevoel.

Zuurdesem

Een week lang aan het experimenteren geweest met water en meel voor een perfecte desemcultuur. Die nu dan eindelijk uitmond in iets dat er weliswaar uitzag als een abstract kunstwerkje, maar dat smaakte zoals ik al in geen 30 jaar meer heb geproefd. Het is zoiets vreemds hoe voedsel je jaren terug in je gedachten kan werpen.

De eerste hap bracht zoveel smaak en herinneringen naar boven. Naar tijden dat ik als jongetje van 9 in alle vroegte op een zaterdagochtend het huis uitglipte. Over het kerkhof naar de bakkerij aan de olieslagweg waar nog een echte ambachtelijke bakker zijn brood aan het bakken was. Waar ik zo heel af en toe dan mocht kijken hoe de bakker zijn werk deed. Meestal snoepend van een net gebakken krentenbol of roombotercroissant die ik dan van het bakkertje kreeg.

Thuiskomen was weliswaar een stuk minder nostalgisch. Mijn ouders waren dus ook van die braindead voetbal figuren die hun weekend al scheldend tegen de tv doorbrachten. Met een fles drank aan de lip, dus ja. Het waren de duurst betaalde broodjes die ik destijds at… Ik moest ze namelijk regelmatig bekopen met een pak slaag.

Jinek

Als ik dan de vergelijking trek met het brood dat je nu nog kunt kopen in de winkel. Zo werd afgelopen week bij Jinek in het programma nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt dat op het simpele volkorenbrood na. Vrijwel alles gewoon een wassen neus is bestaande uit suiker en chemie. Smakeloze sponzen waarvan we vreemd genoeg de smaak inschatten op de prijs die we er voor betalen. Maar wanneer je geblinddoekt een test zou doen, je het verschil tussen een brood van één of zes euro niet proeft.

Nee, op een zondag in januari na een flink stuk sjokken op een bankje in het park met een nog warm broodje uit eigen oven en de zon op mijn gezicht. Wellicht te dik, wellicht te grof en wellicht alleen en zeker niet van het “sociaal wenselijke” gedrag. Maar dat klein geluk, dat lever ik toch zeker niet in om ergens bij te kunnen horen? Dan eindig je uiteindelijk op een bank ergens in een betonnen hok. Scheldend op een televisie, terwijl je langzaam dichtslibt. Omdat 22 miljonairs niet achter een balletje aan rennen zoals jij dat zou doen…

 

Tot volgende week!

Groetjes Jowan

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *