(Af)weegmoment WEIGHT FOR IT! door Jowan Polderdijk

(AF)WEEGMOMENT…

Het zit er weer aan te komen…!

Het maandelijkse (af)weegmoment. En eerlijk, ik knijp hem aardig!
Kijk.. oktober dat is bij mijn meer een feestmaand dan dat december dat ooit zal worden. Verjaardagen, jubilea ..zo ongeveer de gehele maand schuif ik wel bij ene aan tafel aan of loop ik een restaurant in. Het liefst van die “all- you-can-eat” gelegenheden, want ja…. wanneer je de rekening voor 15 man moet afrekenen zijn er maar weinig die bij het ‘Koetshuis’ reserveren. Niet dat het eten bij bijvoorbeeld ‘Sensazia’ slecht is, maar er is wel een duidelijk verschil in versheid en kwaliteit.

Had ik deze maand ook nog eens de pech dat m’n fiets een defect kreeg waar de fietsenmaker zijn lieve tijd voor nam èn er zat ook nog eens een schoolvakantie in dus zwaai dan maar dag met je handje naar enige regelmaat. Ik geloof dat ik afgelopen week geen nacht mijn bed voor 01:00uur van dichtbij heb bekeken, maar wel een biologische klok die om 06:30 uur afgaat. Al met al heb ik dus niet één van de noodzakelijke dingen gedaan die nodig zijn voor een stabiel gewichtsverlies. Ja, een paar dagen op en neer naar Hengelo en terug gelopen. Maar dat is in vergelijking ook een druppel op een gloeiende plaat.
Maar of ik mij er nu echt rot onder voel? Neuh!

Alternatief

Ja, het is jammer van het gedane werk, maar wat is het alternatief? De helft van de feesten laten schieten omdat ik zo nodig rondjes in het park moet lopen? Of ergens aanschuiven bij een verjaardag en daar de avond doortrekken op een slof biscuitje en slappe thee?
Nee hoor, mij niet gezien!

Ik wil dolgraag gewicht kwijt maar ik weiger pertinent om de weegschaal heer en meester in mijn leven te laten zijn. Zit het volgende week mee, dan is dat mooi meegenomen. Zit het tegen, dan weet ik wat er volgende maand op mij ligt te wachten…Het is tenslotte geen wedstrijdje. En eerlijk is eerlijk, zo af en toe is het ook gewoon lekker om je compleet te laten gaan op de desserts en gebakjes. Ik ben wat dat betreft echt geen heilige!
Tot volgende week!

Jowan

Motivatie WEIGHT FOR IT! door Jowan Polderdijk

Motivatie? Met Curry en uitjes graag!

Motivatie vinden om met je eigen gezondheid bezig te zijn is soms best lastig. Je aan je voedingspatroon houden, terwijl je uitkijkt op een shoarmaboer…OF in beweging komen wanneer de regen met bakken naar beneden valt. Je moet het dan maar in je hebben om toch door te zetten! En wanneer dit een keer niet lukt, geeft het eerlijk gezegd ook niet. Je gezondheid zit hem niet vast op een dag. Tenzij je aan de beademing ligt natuurlijk. Dan adviseer ik je vooral door te blijven ademen en deze column niet verder te lezen!

Zelfs de grootste professional heeft wel eens een dag dat hij op kantoor niet veel meer doet dan filmpjes kijken op Youtube. En heb je kinderen? Dan weet je zelf ook wel dat er dagen tussen zitten dat je ze gewoon zonder echt goede reden voor straf naar buiten of naar hun kamer stuurt. Puur omdat je anders de muren rood met ze schildert. Niet iets om je schuldig over te voelen. Zolang de schade maar beperkt blijft.

Beweging

Het probleem ligt vaak in het heropstarten. Een dag niet aan je beweging komen is geen ramp. Maar zo’n dag wordt al snel een weekend met in het achterhoofd dat je er “maandag weer vol tegenaan gaat”, en voor je het weet wordt het een maandag in april 2020! Zo werkt het met eten net zo. Je zal er van die dagen tussen hebben zitten dat je werkelijk in staat bent overal curry en uitjes op te flikkeren. Het liefst natuurlijk op patat, frikandellen en meer van die troep uit de frituur van nabijgelegen vetschuur… Ook hier hoef je geen drukte over te maken.
Meeste mensen vallen namelijk uit het patroon vanwege een schuldgevoel! Wanneer vrienden, kennissen, familie en collega’s je steunen in je strijd tegen de kilo’s schept dat al snel het gevoel dat er een verwachting is waaraan voldaan moet worden. En wanneer je je die druk maar zwaar genoeg aantrekt dan is de kleinste afwijking in je patroon vaak genoeg om helemaal op te geven. “Ze zullen me toch wel een mislukkeling vinden dus waarom de moeite nog doen”.

Gemakzucht

Ik heb het mij de afgelopen jaren ook vaker zo bedacht met als gevolg dat ik weer vol in de gemakzucht terug viel en alle inzet voor niets was geweest. Bedenk je dus dat iedereen wel eens een slechte dag of gewoon geen zin heeft. En dat jij je dit dus evengoed mag permitteren. Wanneer ik hier bij cafetaria wat te eten bestel zit ik ook vol in beeld van het winkelend publiek. En ook ik wordt wel gespot door mensen die op de hoogte zijn van mijn poging gewicht te verliezen. Je ziet dan veelal ook meteen van die neerbuigende blikken van: “zo wil ik ook wel afvallen!” Want ja, dat patatje dat je voor het eerst in twee maanden weer eet, betekent natuurlijk automatisch dat je hele dagen je gezicht vol propt met vet vreten.
Gelukkig bedenk ik mij dan dat zelfs moeder natuur wel eens vaker een mindere dag moet hebben gehad. Hoe anders verklaar je dat soort kortzichtigheid bij sommige mensen?
En geloof mij, er bestaat geen dieet tegen dit soort van arrogantie. Dus zelfs op je slechtste dag zijn jouw kansen om af te vallen nog altijd beter dan hun kansen op een goed leven!

Waarom makkelijk doen, als….Weight for it! door Jowan Polderdijk

Waarom makkelijk doen, wanneer het ook moeilijk kan?

Ik heb het mij bedacht voordat ik met heel dit traject begon. Gewoon aanmelden bij de Obesitaskliniek voor een maagverkleining. Mijn huisarts was er ook groot voorstander van toen ik bij hem kwam voor eventueel een laatste wondermiddel. Ik had een BMI van 43. Genoeg om alles vergoed te krijgen, zelfs met een eventuele cosmetische buikwandcorrectie nadien! Dus waarom niet doen?

Het lijkt toch een zegen…. Na jaren van bourgondisch leven, even 3 uurtjes onder zeil en de kilo’s vliegen er van af! En het werkt ook echt! Ik heb het in mijn omgeving en zelfs binnen mijn eigen familie van dichtbij kunnen zien. Maar is het wel zo eenvoudig? Nu, enkele jaren nadat de Gastrische-bypass vergoed wordt, zie ik ze in mijn omgeving namelijk langzaamaan weer dichtslibben. Beter nog, in mijn directe omgeving is er iemand die binnen 5 jaar na de ingreep nog zwaarder is dan ooit tevoren!  Zo’n maag is namelijk ook maar een spier. En wanneer je die telkens maar een beetje verder oprekt, ben je binnen de kortste keren weer terug bij af.

Maagverkleining

Ook wanneer je voor een maagverkleining gaat zal je dus je leefstijl om moeten gooien. Doe je dat niet, is het een hopeloze onderneming. Voor mij genoeg reden om daar dus maar vanaf te zien. Waarom zou ik tenslotte risico’s willen lopen om met 173kg blubber dood op de operatietafel te blijven liggen, wanneer ik nadien dezelfde ommezwaai in mijn leven moet doen als wanneer ik gewoon het gewicht kwijt wil? Ik kon daar geen logica in vinden. Pijn en ellende, jaren lang medicatie slikken, risico’s op bijwerkingen, feitelijk voor niets.

Dan dus maar je leefstijl omgooien, maar waar om te beginnen?

Leefstijl

Nou, in ieder geval geen radicale veranderingen. Het omgooien van leefstijl moet je met kleine stappen doen. Ik heb al eens verteld dat ik ben begonnen met al het voor-geproduceerde aan voedingswaar te mijden en zelf weer plezier te krijgen in eten bereiden. Voor velen een uitdaging maar zeker een de moeite waard. En ook niet veel duurder dan kant en klaar. Beter nog, de eerste initiële kosten aan kruiden en specerijen is even iets meer, maar onderhand bespaar ik zelfs op mijn boodschappen! En ook qua proporties heb ik mezelf getraind om minder te eten. Kijk, wanneer je altijd 2 volle borden voer naar binnen schuift en dan overstapt naar een handje vol, dan ga je honger lijden. Dit hou je dan ook niet vol. Eerst eens terug naar één portie i.p.v. een dubbele scheelt je al kilo’s. wanneer je dan ook nog eens ongestoord in rust eet, zodat je ook echt met “het eten” bezig bent, dan kun je ook nog eens een volgende trucje toepassen.

Leg na iedere hap je bestek terug op of naast het bord, en begin dan pas met kauwen of slikken. Zo geef je de maag namelijk de tijd om een signaaltje naar de bovenkamer te sturen dat hij vol is. Geheid, dat je binnen de kortste keren daadwerkelijk moeite gaat krijgen om je bord leeg te eten. Gewoonweg omdat je vol gegeten bent.

Geen moeite, geen honger, en wellicht binnen de kortste keren geen overgewicht meer…!

Jowan

Kalm aan! WEIGHT FOR IT! Door Jowan Polderdijk

Doo-t kalm aan!

Bij gewichtsverlies hoort natuurlijk ook iets van lichaamsbeweging. De kunst is alleen om het rustig aan te doen! Je hebt ze vast al eens gezien. En anders dadelijk begin januari wel weer…. Van die fanatiekelingen die wat gewicht kwijt willen! Blitse felgekleurde sneakers, te krappe legging, niets verhullend sportshirt met reflecterende strepen, om de linker arm een telefoon gebonden die de bloedsomloop afklemt en aan de rechter arm soortgelijke band met knipperende ledverlichting.

Van een afstandje herken je ze omdat hun armen, als waren het Tyrannosaurussen, vrijwel ongecontroleerd voor het lichaam bungelen. Rennend alsof ze op de vlucht zijn. Dit ras lijkt een seizoensgebonden soort gezien je ze hooguit drie maanden waarneemt. Daarna geven ze de moed namelijk veelal op. Waarom? Simpel!

Hardlopers zijn…

Hardlopers zijn doodlopers in iedere zin van de uitdrukking! Het is niet voor niets waarom die Ethiopiërs overal op de wereld marathons winnen. Die zijn niet zo pezig dun geworden door het marathon lopen! Dat waren ze voor die tijd al! En juist door dit postuur bleef marathon lopen als enige geschikte sport over. Met overgewicht gaan hardlopen is net zo effectief bij vetverlies als door met een hamer op de probleemgebieden te slaan. Je vernielt alles in je lichaam. Behalve VET!

Wellicht wist je het nog niet… maar wanneer je bijvoorbeeld vijf kilometer gewoon rustig doorloopt, verbrand je net zoveel calorieën als wanneer je vijf kilometer rent. Enig verschil is dat je er lopend een uur over doet, terwijl je rennend in tien minuten klaar bent. Hardlopers zijn alleen veel vatbaarder voor blessures door overbelasting. En juist, omdat ze na een half uurtje hijgend en puffend bij een bankje staan  verbranden ze ook amper iets. De reden voor menig een die er ooit aan begon, snel weer te stoppen.  😉

Minachting

Niet dat ik deze mensen hun sport niet gun hoor! Ik vind het prachtig om te zien hoe ze in het park minachtend naar mij kijken, om na een kwartier tot twintig minuten te verkrampen en vervolgens allerlei rek en strek oefeningen te zien doen. De meesten hebben ooit eens ergens iets gezien en proberen dit te imiteren. Je wordt dan getrakteerd op een schouwspel van yoga, spasmen en beeldende kunst. In sommige gevallen vraag ik mij echt af welke spieren ze precies rekken of strekken. Van anderen weet ik zeker dat het gewoon een TIA moet zijn…

 

Ik begon een kleine 3 maanden in alle rust met zweet op het voorhoofd drie rondjes te lopen in het van Heekpark. Dat was destijds ook aardig mijn max. Stukje bij beetje heb ik er telkens één, soms twee rondjes extra bij proberen te lopen. Dit langzaamaan uitgebouwd tot de 25 rondjes waar ik nu mijn dag mee begin, goed voor ongeveer 12.5 kilometer. En nog steeds zal je mij niet zien rennen. Zou ook niet kunnen wanneer ik al zou willen want om de haverklap wordt ik aangesproken door vaste gezichten die er wel hard lopen. Complimenteus over het gewicht dat ik heb verloren, en hoe of je het al zo goed kunt zien. Hoe doe je dat?

 

Nah, Ik doo-t gewoon kalm an! Ik ben ja niet op de vlucht. 😉

 

 

Jowan

Wegen! Weight for it!: door Jowan Polderdijk

Wegen!

Dit is hem dan, het eerste weegmoment die ik met jullie via Powerteam! deel!

Ik was er even benauwd voor maar uiteindelijk was het nodeloze vrees. 155.3kg!

Dat is 3.9kg in de afgelopen maand, een beetje minder dan gehoopt maar een gezonde hoeveelheid om af te vallen. Afgelopen maand dan ook 2 weken goed grieperig geweest. En als gevolg daarvan ook slecht geslapen en traptraining begonnen dus ja, dan gaat het lichaam in overlevingsstand.

 

Belangrijk is dat je je niet blind staart op getalletjes. Gewichtsverlies moet tenslotte geen lijden worden . En je moet altijd uit blijven kijken dat het geen obsessie wordt. Daarom heb ik dus ook maar gesteld dat ik rond de honderd kilo wil eindigen. Maar mocht ik mij bij tien kilo meer goed voelen dan is mij dat ook om het even. Het uiteindelijke doel zijn tenslotte het beklimmen van de FLØRLI trappen En niet om er halverwege zonder energie vanaf te vallen.

 

Heaven

Bedenk je dat de FLØRLI trappen om twee redenen de ‘Stairways to Heaven’ worden genoemd. Niet alleen gaat de trap daadwerkelijk door het wolkendek teneinde te eindigen bij een uitzicht zoals misschien bekend vanuit een vliegtuig. Het is tevens een HOUTEN trap! En wie Noorwegen een beetje kent weet ook dat daar “het mooiste weer” ongeveer gelijk is aan een druilerige herfstdag bij ons. Bedenk dan dat je ongeveer elf Alfatorens op elkaar moet stapelen onder de helling van de ‘Toren van Pisa’.

Dan gaat het al snel niet meer over een kilootje meer of minder maar of je de kracht, conditie en concentratie op kunt brengen. Om zo zonder uit te glijden naar boven en beneden kunt komen. De trap kent geen leuning of zekerheidskoord… Dus als je uitglibbert is het ook onherroepelijk een enkeltje ‘heaven’. Hulpdiensten zijn namelijk niet voor handen en op enkele uren afstand! Moet je dus niet te zwaar voor wegen…

 

Bij gewichtsverlies is het belangrijk om kleinere doelen te hebben tot je einddoel. Zo ging ik tot ongeveer een jaar geleden nog meerdere keren per maand naar de Sauna om te kunnen ontspannen. Naast dat het ook gezond is voor lichaam en geest. Maar ja…. een jaar geleden kwam er, na even niet geweest te zijn, het moment dat ik daar stond en mijn badjas niet meer dicht kon krijgen. Nu ben ik niet van de schaamte. Maar wanneer je het restaurant in wilt waar badjas verplicht is, en je daadwerkelijk een strandlaken moet omwikkelen omdat ze bij het complex geen badjas te huur hebben die groot genoeg is… Dan heb je wel even zo’n momentje waarbij de grond onder je vandaan zakt.

Mijn tussendoel was dus om weer in mijn badjas te passen teneinde mijn bezoekjes aan de Sauna weer te kunnen hervatten. Een ander doel is om met Hemelvaartsdag weer plaats te kunnen nemen in de achtbaan van de Efteling. Waar ik vorig jaar Hemelvaart nog uit werd gestuurd omdat de beugel niet kon worden vergrendeld. Nah, één van beide is mij onderhand weer gelukt! ­

Drie maanden geleden

Drie maanden geleden begon ik om precies te zijn met 173.4KG aan dit proces. Dat houdt in dat ik in die drie maanden tijd 18.1KG kwijt ben geraakt. Of ik mij daar nu echt beter onder voel?

Nee! Uiteindelijk moet ik, sinds ik deze week ook ben begonnen met het trainen van traplopen, gewoon 155.3KG mee die trap op sleuren. En dat voel je in ieder spiertje en gewrichtje van je lichaam. Maar het zijn juist die kleine overwinningen tussendoor en positieve reacties van jullie. Daardoor merk ik dat ik langzaam weer normaal mee kan draaien in de maatschappij en daardoor blijf ik motivatie  houden.

 

Dus tja, ik zou zeggen:

Meld je aan bij Powerteam! voor hulp! Of kennen jullie een beter dieet waar je zonder echt moeite te doen, chemische troep te moeten zuipen. Of kapitalen kwijt raken ruim 18 kilo in drie maanden kwijt raakt?

 

Tot volgende week.

Groetjes Jowan

Motivatie / het weegmoment Weight for it!: door Jowan Polderdijk

WEEGMOMENTJE!

Dit is hem dan, het eerste weegmoment die ik met jullie via Powerteam Tidu deel!Ik was er even benauwd voor maar uiteindelijk was het nodeloze vrees. 155.3kg!

Dat is 3.9kg in de afgelopen maand, een beetje minder dan gehoopt maar een gezonde hoeveelheid om af te vallen. Afgelopen maand dan ook 2 weken goed grieperig geweest en als gevolg daarvan ook slecht geslapen en traptraining begonnen dus ja, dan gaat het lichaam in overlevingsstand.

 

Belangrijk is dat je je niet blind staart op getalletjes. Gewichtsverlies moet tenslotte geen lijden worden en je moet altijd uit blijven kijken dat het geen obsessie wordt. Daarom heb ik dus ook maar gesteld dat ik rond de honderd kilo wil eindigen. Maar mocht ik mij bij tien kilo meer goed voelen dan is mij dat ook om het even. Het uiteindelijke doel zijn tenslotte het beklimmen van de FLØRLI trappen. En niet om er halverwege zonder energie vanaf te vallen.

Stairways to heaven

Bedenk je dat de FLØRLI trappen om twee redenen de ‘Stairways to Heaven’ worden genoemd. Niet alleen gaat de trap daadwerkelijk door het wolkendek teneinde te eindigen bij een uitzicht zoals misschien bekend vanuit een vliegtuig. Het is tevens een HOUTEN trap. En wie Noorwegen een beetje kent weet ook dat daar “het mooiste weer” ongeveer gelijk is aan een druilerige herfstdag bij ons. Bedenk dan dat je ongeveer elf Alfatorens op elkaar moet stapelen onder de helling van de ‘Toren van Pisa’. Dan gaat het al snel niet meer over een kilootje meer of minder maar of je de kracht, conditie en concentratie op kunt brengen om zonder uit te glijden naar boven en beneden kunt komen. De trap kent geen leuning of zekerheidskoord, dus als je uitglibbert is het ook onherroepelijk een enkeltje ‘heaven’. Hulpdiensten zijn namelijk niet voor handen en op enkele uren afstand!

Gewichtsverlies

Bij gewichtsverlies is het belangrijk om kleinere doelen te hebben tot je einddoel. Zo ging ik tot ongeveer een jaar geleden nog meerdere keren per maand naar de Sauna om te kunnen ontspannen. Naast dat het ook gezond is voor lichaam en geest. Maar ja…. een jaar geleden kwam er, na even niet geweest te zijn, het moment dat ik daar stond en mijn badjas niet meer dicht kon krijgen. Nu ben ik niet van de schaamte, maar wanneer je het restaurant in wilt waar badjas verplicht is, en je daadwerkelijk een strandlaken moet omwikkelen omdat ze bij het complex geen badjas te huur hebben die groot genoeg is, dan heb je wel even zo’n momentje waarbij de grond onder je vandaan zakt. Mijn tussendoel was dus om weer in mijn badjas te passen teneinde mijn bezoekjes aan de Sauna weer te kunnen hervatten. Een ander doel is om met Hemelvaartsdag weer plaats te kunnen nemen in de achtbaan van de Efteling, waar ik vorig jaar Hemelvaart nog uit werd gestuurd omdat de beugel niet kon worden vergrendeld. Nah, één van beide is mij onderhand weer gelukt! ­

Motivatie

Drie maanden geleden begon ik om precies te zijn met 173.4KG aan dit proces. Dat houdt in dat ik in die drie maanden tijd 18.1KG kwijt ben geraakt. Of ik mij daar nu echt beter onder voel?

Nee! Uiteindelijk moet ik, sinds ik deze week ook ben begonnen met het trainen van traplopen, gewoon 155.3KG mee die trap op sleuren, en dat voel je in ieder spiertje en gewrichtje van je lichaam. Maar het zijn juist die kleine overwinningen tussendoor en positieve reacties van jullie, waardoor ik merk dat ik langzaam weer normaal mee kan draaien in de maatschappij en waardoor ik motivatie blijf houden.

 

Dus tja, ik zou zeggen: Meld je aan bij Powerteam! voor hulp! Of kennen jullie een beter dieet waar je zonder echt moeite te doen, chemische troep te moeten zuipen of kapitalen kwijt raken ruim 18 kilo in drie maanden kwijt raakt?

 

Tot volgende week.

Groetjes Jowan